است . و از آنچه كه ضار بحيوة و بقايش است نفرت دارد و دافع آنست خداوند عالم بمصلحت كامله اش دو عامل بنام دو قوه شهوت و غضب به او عطا كرده است تا به يكى جلب نافع كند و به ديگرى دفع مانع . و شهوت در حقيقت عشق و تمايل و محبت است و تا ناملايم پيش نيايد قوه غضب منبعث نميگردد پس غضب فرع شهوت است كه اصل همان عشق و محبت است يا من سبقت رحمته غضبه . و بدانكه چون در فص سى و ششم قواى روح انسانى از عامله و مدركه به پنج قسم منقسم گرديد كه سه قسم از آنها عامله و در اين فص به قسم دوم عامله كه حيوانى است بحث كرده است فرمود كه اين قوه مبحوث عنها در اين فص از قواى عامله روح انسانى است . و مىشود كه هذه به اعمال فوق كه جذب نافع و دفع ضار است اشاره شود يعنى اين اعمال ناشى از قوه اى است از قواى روح انسانى كه همان عمل حيوانى است .